Deze week werd het hoofdstuk Philips Brugge definitief afgesloten,gedaan met het produceren van televisies in Brugge.
Na maanden onderhandelen werd een sociaal plan goedgekeurd.
Alleen de ontwerpafdeling blijft (voorlopig) bestaan.
Via de facebookpagina “Philips Brugge collega's en ex collega's” kon ik lezen dat veel van de arbeiders en bedienden al een andere job hadden gevonden tijdens de onderhandelingen.
Naar mij inziens was de strijdvaardigheid onder de mensen/vakbonden ver te zoeken.
Dit is natuurlijk te begrijpen omdat er niet veel was om voor te “strijden”.
Waar is de tijd … In 1983, een dag na mijn verjaardag mocht ik met een “stagecontract” starten in de inserten afdeling in Hall 6.
Er werkten toen ruim 2000 mensen in de “televisiefabriek”.
Fantastische tijden heb ik daar beleeft, als jong ventje tussen de anciens.
Toen de afdeling waar ik werkte in 2003 verkocht werd aan het Amerikaanse Jabil Circuit was dit begin van het einde.
In 2006 werd “onze” printen afdeling overgeheveld naar Polen.
Dit betekende voor ruim 400 mensen, waaronder ik, collectief ontslag en dit kwam zeeeeeeeeeeeer hard aan.
Einde van vele vriendschappen, einde van een prachtige tijd, einde van een stukje van mijn leven …
Eerlijk gezegd doet het nu nog een beetje pijn …