Gisteren ben ik met Tim naar de (te) veelbesproken, film Avatar geweest.
De film “Avatar” zou moeten voor de definitieve doorbraak van de 3D-cinema moeten zorgen.
Ik stel me de vraag of deze film nu écht zo revolutionair is …
Vooraf ben ik enkele minuten bezig geweest met het proper wrijven van een smerig, zichtbaar vol vieze microben zittend brilletje … bovendien zit het brilletje zeer ongemakkelijk of ligt het aan de vorm van mijn hoofd?...
'Avatar' biedt zeker niet die buitengewone, grensverleggende, hyperzintuiglijke sensatie die de geruchten (of was het de marketingmachine?) ons voorspiegelden.
Ja, voor je ogen ontvouwt zich een prachtig fluorescerende, met wonderlijke fauna en flora volgestouwde junglewereld ('Jurassic Park' is nooit ver weg), maar wie de verwachting koestert om ook echt in de actie te zitten en tussen de personages te staan, zal zwaar worden teleurgesteld.
Het verhaal op zich vind ik nog redelijk te doen, al moet ik zeggen dat ik toch iets meer van de film heb verwacht.