Soms kan ik heel impulsief zijn.
Dat “avontuurlijke” vind ik wel leuk.
Zomaar opeens beslissen om ergens heen te gaan, iets te ondernemen.
Plotseling iets doen waar ik vroeger misschien eerst grondig zou over nadenken.
Zomaar die T-shirt kopen ook al ligt mijn kast vol met T-shirts.
Maar het is ook al gebeurt dat ik zonder veel na te denken een “zware” beslissing heb genomen waarvan ik dan achteraf spijt van had.
Mensen kunnen ook impulsief bepaalde uitspraken doen zonder te beseffen dat ze daarbij andere mensen kwetsen.
Zou impulsief iets te maken hebben met het ouder worden?
Een soort midlife crisis? Ik weet het niet.
Ik las onlangs een artikel over “in de liefde moet je impulsief zijn”.
Ik vond het wel grappig, ik citeer:
De ridder (lees man) komt op zijn weg een prinses (lees vrouw) tegen en hij denkt “Wauw, wat is die leuk, daar moet ik achteraan.
En gelijk heeft hij!
In de liefde moet je heel impulsief durven zijn.
Oké, de kans bestaat dat die prinses zegt “gij met uw scheve neus, ga weg!” maar dat is dan ook maar zo.
Wie durft kan een blauwtje lopen, maar dat overleef je dan ook weer.
Toch mooi geschreven vind ik.