Toen ik dit weekend aan het joggen was in het park zag ik op een gegeven ogenblik een familie gezellig aan de waterkant zitten.
De kindjes waren vrolijk de eenden aan het bekogelen met blikjes en ander afval.
Mama, papa en de rest van de “stamboom” lieten de kinderen gewoon hun gang gaan.
Toen ik de vader aansprak op het gedrag van zijn(?) kinderen kreeg ik onmiddellijk een aantal Poolse (Roemeense?, Bulgaarse?) scheldwoorden te horen.
Niet alleen de vader maar enkele van de andere familieleden (bendeleden) lieten zich horen met de bijhorende armgebaren…
Ik moet zeggen dat ik de rest van mijn trainingsloopje met een veel hogere hartslag dan normaal gelopen heb.
Kijk, ik ben een heel rustig iemand maar zo’n “dingen” kunnen mij woedend maken.
Het is nu niet dat ik verbaal of non verbaal zou reageren, ik ben “getraind” om mij te beheersen…
Je kunt je voorstellen dat er op dat moment toch een aantal gedachten door mijn hoofd raasden.
Het is misschien beter dat ik wat ik toen dacht niet op mijn blog schrijf want anders zouden er misschien mensen denken dat ik racist ben…