Gisteren werd Els Clottemans, verdachte in de parachutemoord, schuldig bevonden aan moord met voorbedachte rade en veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf.
Ik heb het proces, ik noem het de show van het jaar… gevolgd in de media.
Ik spreek mij hier op mijn blog in deze zaak niet uit over schuld of onschuld van Clottemans.
Er waren geen materiële bewijzen, alleen maar een profielschets en wat psychiatrische verslagen, die elkaar in het begin zelfs tegenspraken.
Hoe kan nu iemand worden veroordeeld tot 30 jaar cel zonder een echt bewijs?
Louter op vermoedens? Dit snap ik niet.
In Amerika staat in de wet dat bij de geringste twijfel iemand moet worden vrijgesproken.
Hier in dit apelandje moet je maar de pech hebben dat je niet goed overkomt bij de jury en je kan veroordeeld worden zonder enig echt bewijs.
Jef Vermassen, de mediageilste advocaat van het land en advocaat van de burgerlijke partij heeft in mijn ogen een grote show opgevoerd.
Ik vind dat soort processen een gevaar voor de rechtstaat en de beklaagden.
Vermassen noemde in zijn repliek de profielschets als “de modernste bewijslast”.
Hij zei dat we niet meer leven in de tijd dat de champetter met zijn vergrootglas naar bewijzen ging zoeken.
Mooi, als het van Vermassen afhangt mogen we alle onderzoekslaboratoria meteen sluiten.
Vermassen gedraagt zich hier als aan gevaarlijke gek die koste wat kost mensen wil opsluiten met of zonder echte bewijzen.
Wat blijft er over van het wetsartikel dat iedereen onschuldig is totdat zijn schuld bewezen is?
Nogmaals ik spreek mij niet uit over de schuld of onschuld van Els Clottemans.
Maar vermoedens en roddels mogen volgens mij niet de basis zijn of worden van onze rechtspraak!