Even leek het dat er een oplossing in de maak was.
Neen, er werd mij beloofd dat er effectief een oplossing was.
Einde van de “winkelbewaking story”, lees rondlopen in een apenpak, verstand op 0, mensen die op je neerkijken, eindeloos “uurwerk kijken”, winkelpersoneel die niet reageert op een simpele “goedendag”, kort samengevat einde van de aanmaak van een minderwaardigheidscomplex.
Ik had zelfs uitzicht op een week vakantie tussen kerst en nieuw.
Dit zou geleden zijn van 2005!
Wauw, eventjes de tijd om tot mezelf te komen en misschien proberen te genieten van de kerstdagen.
Eindelijk de mogelijkheid om eens op bezoek te gaan bij de kids en mijn pa.
Te mooi om waar te zijn natuurlijk … wat dacht je anders?
Gisteren telefoontje gekregen vanuit Wilrijk met de mededeling dat alles niet doorging.
Het is verdomme altijd het zelfde liedje, kotsbeu ben het!
62 uur verlof die ik nog staan heb verdwijnt in het niets …
Bovendien kreeg ik te horen dat er in de (nabije) toekomst geen alternatief voor handen is …
Ik zou moeten kwaad zijn, maar ik kan niet meer, ik word er moedeloos van, echt moedeloos …