Mensen lezen en horen vooral niet graag negatieve dingen.
Ikzelf ga zeer zelden of nooit mensen lastigvallen met mijn “muizenissen”.
Wat ik schrijf op deze blog hoeven de mensen niet lezen als ze dat niet willen, het is mijn blog, mijn leven … toch?
Er spookt tegenwoordig van alles door mijn hoofd.
Wel een begin maar niet zo direct een einde.
Allerhande scenario's maar geen enkele ervan ideaal.
Mijn werk, financieel, het “alleen zijn”, de donkere dagen, mijn zoon Stijn en zoveel andere vragen …
Toch probeer ik positief te bij blijven. Het moet gewoon!
Het komt allemaal ooit weer goed, alléé, dat hoop ik toch…
Het feit dat ik een leven héb is al reden genoeg om positief te zijn, toch?
Soms ben ik boos op mezelf als ik me weer eens de negatieve kant laat opgaan.
Op sommige momenten kan mijn energiepijl zó laag staan dat ik amper kan nadenken zonder er moe van te worden…
Dom, ik weet het, maar het is sterker dan mezelf.