Na 23 dagen rood, roze, gele, paarse, witte, kleine, dikke, dunne pillen te hebben geslikt.
Met als nagerecht een 6- tal baxters met “superspul” in, heb ik het AZ St-Jan mogen verlaten.
Eigenlijk mag ik niet klagen want in die drie weken heb ik de kans gekregen heel veel te mogen rusten.
Ik moet daarvoor ook mijn kamer collega, een hele brave, niet snurkende man bedanken.
Ondertussen ben ik een week bezig met de volgende stap to become terug superhero Geert…
Nu ben ik “klant” geworden in Rustenburg…vlak naast het AZ.
Op de website wordt Rustenburg omschreven als een psychotherapeutisch centrum voor psychoanalytische therapie…
Ik noem het kortweg een tankstation voor grote mensen.
Jammer genoeg hebben ze hier, buiten een rechthoekig stofferig ding, de "digitale snelweg" nog niet uitgevonden.
’s Morgens opstarten, tegen de middag klaar voor gebruik…
Ik zal mij dus vooral moeten beperken tot mijn mini laptop (wat staan die toetsen dicht bij elkaar) en mobiel internet.