Donderdag 7 april en zaterdag 9 april nadert met rasse schreden.
Volgende week is het zo ver, het huwelijk van Pieter, mijn zoon en
zijn meisje, Marlies.
Donderdag is er het burgerlijk huwelijk en volgende week zaterdag
geven ze elkaar het “ja woord” in een “kerkelijke” plechtigheid die
wordt voorgegaan door een vrouwelijke priester van "rent a priest”.
Marlies en Pieter hebben met hun tweetjes de plechtigheid voorbereid,
ik ben benieuwd.
Deze week heb ik het “draaiboek” ontvangen.
Pieter zou Pieter niet zijn als hij alles tot in de puntjes geregeld heeft.
Vanaf het uur van uitdelen van de corsages tot hoe laat de verwarming
aangezet moet worden in de trouw/receptie zaal, alles netjes op papier.
Nu hopen dat het weer een beetje meevalt, want dat kun je niet op
voorhand bestellen.
Voor mij is het ook een hele speciale feestdag.
Pieter is namelijk mijn eerste zoon die trouwt, bovendien heeft
hij mij gevraagd om zijn getuige te zijn.
Ik moet zeggen dat ik vereerd ben dat mijn zoon mij gekozen heeft.
Hun huwelijksdag is ook speciaal in die zin dat er een heel wat mensen
zich niet op hun gemak zullen voelen in het gezelschap van Geert.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij ook wat ongemakkelijk zal voelen,
maar daar blijft het ook bij.
Het is best mogelijk dat ik mijn 2 ex-echtgenotes tegen het lijf loop tijdens de vermenigvuldigingsdans of mijn vroegere schoonfamilies.
Men moet beseffen dat het een feest is voor Pieter en Marlies en geen
mogelijkheid om zich eens af te reageren op iemand.
Stilletjes hoop ik op een verzoening met mijn zoon Stijn.
Het is nu drie jaar geleden dat hij het contact met mij verbrak.
Zo zijn er nog een aantal dingen die erg gevoelig liggen, maar daar
gaan we op 7- en 9 April (proberen) niet aan (te) denken!
Waar is dat feestje? Hier is dat feestje!