Plannen maken is één van mijn drijfveren doorheen mijn leven.
Het is een rit zonder einde, altijd is er wel iets om over te dromen.
Een uitstap, ontmoeting een restaurantbezoekje of een optreden …
Momenteel ben ik de “drive” kwijt.
In september ben ik 46 geworden, 15 jaar geleden zag ik iemand van mijn leeftijd oud en wijs …
Oud voel ik me, wijs allerminst.
De tijd is voorbijgevlogen en die gedachte verontrust mij.
Ik heb het gevoel dat het leven aan razend tempo voorbijraast.
Ik moet het beste maken van elke minuut die voorbij tikt en dat probeer ik ook te doen hoor.
Maar soms heb ik van die momenten dat ik me afvraag wat ik hier in Godsnaam loop te doen op deze godverdomse bol.
Soms zit ik te denken, eigenlijk is de liefde, van iemand houden één van de enigste dingen wat alles de moeite maakt, toch?
Fuck de happy singles!
Ik word er mottig van hen, koppijn krijg ik er van!
Fuck de happy singles!
Mag ik een Dafalgan?