Tegenwoordig is een GSM niet meer weg te denken in de maatschappij waar wij leven.
Ik vraag mij eigenlijk af of nog mensen zijn die er geen hebben.
In mijn leefomgeving ken ik niemand die geen GSM heeft.
Zelfs mijn vader die 76 is, draagt zijn “mobieltje” altijd bij zich in een heuptasje … stel je voor.
Ik ken wel een paar collega’s die ‘zogezegd’ geen GSM hebben omdat ze liever niet opgebeld worden voor een onverwachte werkopdracht.
Slim zeg je misschien, ja, maar ik vind het niet eerlijk tegenover de andere collega’s die dan op de meest onmogelijke uren moeten opdraven.
Ikzelf heb al 14 jaar een GSM in mijn bezit.
Ik heb er ondertussen een 9- tal versleten.
Versleten ja … ik moet eerlijk zeggen dat ik graag verander van GSM.
Ik herinner mij nog heel goed mijn eerste GSM.
Eind jaren ’90 was er een spaaractie van Coca-cola.
De bedoeling was dat je een aantal punten verzamelde en mits een opleg van 2990 BFR kreeg je een “luxe” Bosh GSM …
Ik weet nog dat ik op mijn werk, Philips dan nog, in de vuilnisbak zocht naar Coca-cola bekertjes met punten, grappig …
Ik ben van mening dat een GSM tegenwoordig onmisbaar is.
Maar ik ben nu niet iemand die er constant mee in z’n handen loopt.
Sommige mensen verwachten van jou dat je na het ontvangen van een sms binnen de 3 minuten moet antwoorden.
Die vlieger gaat bij mij niet op, als het heel dringend is moeten ze maar bellen … of langskomen … altijd welkom!