Eindelijk … de lente is terug in het land.
Ik heb er naar verlangt, gehunkerd, gesmacht en vooral reikhalzend naar uitgekeken.
De lente is voor mij het einde van een periode dat het depressiespook onverwacht kan toeslaan.
Het horen van vogelconcerto’s ’s morgens vroeg na mijn nachtdienst.
De lente is voor mij beschut genieten van de eerste warme energiegevende zonnestralen.
De lente is genieten van mijn eerste bruine Leffe of coupe mokka op terras.
De geur van lentebloemen, de geur van gemaaid gras.
Deze lente is samen met mijn zoon Pieter zijn tuin aanplanten en gras zaaien.
Deze lente is voor mij een hoopvolle nieuwe start, een nieuw begin, misschien iets moois opbouwen, who knows …
Maar deze lente is vooral nieuw leven, een pracht van een kleinzoon geboren op 8 maart, Artuur.
Een nieuwe lente, nieuw leven, een nieuwe start, een nieuw begin, de vogeltjes fluiten deze lente meer dan ooit.