Komende vrijdag is het D Day voor mij want dan word ik aan mijn kuit geopereerd.
Ik heb alvast het haar van mijn onderbeen afgeschoren, dan moet de verpleegster dit niet doen voor de ingreep en kan ze zich meer concentreren op mij …
Als ik de chirurg mag geloven zou het een betrekkelijk eenvoudige operatie moeten worden. Twee insnijdingen links, twee rechts.
Daarna wordt het kapsel rond mijn kuitspier losgesneden en klaar zou Kees (lees: Dr. Ryckaert) moeten zijn.
Ik heb al wat ervaring met operaties, vier heb ik er ondertussen al moeten ondergaan.
Telkens weer ben ik de dagen vooraf ontzettend gestrest, nu is het niet anders.
Piekeren over, wat als er iets misgaat, de verdoving, enz …
Ik ben ook ongerust over mijn gemoed na de operatie, uit ervaring weet ik dat ik telkenmale een “klopke” krijg.
Ik weet dit is zwartkijken en eigenlijk zou ik het niet mogen doen.
Hoogstwaarschijnlijk zal alles reuze meevallen en bovendien kan ik uitkijken naar de reis naar Jordanië op 11 september, N.B. mijn verjaardag.
Hopelijk zonder krukken...