Ik denk dat ik reizen een voorrecht mag noemen.
Een kans om andere culturen, mensen te leren kennen.
Een kans om de wonderen van de natuur te ontdekken en er
ook van te genieten.
Ik ben dan ook dankbaar dat ik de mogelijkheid krijg om
op reis te gaan, al moet ik zeggen dat ik daarvoor heel hard heb moeten voor
sparen.
Het is nu niet dat ik elk jaar de mogelijkheid en de centjes heb om op reis te gaan.
Dat vind ik niet zo erg, ik kan echt evengoed genieten
van een dagje Westhoek of een uitstapje naar
‘t zeetje.
De reis naar Jordanië was zeker niet mijn eerste verre
reis.
Het is er wel eentje om in te lijsten.
Het wereldwonder Petra, Wadi Rum, het ronddobberen op de Dode Zee zijn één voor één top levenservaringen
en ik zal ze altijd blijven koesteren.
Maar Jordanië is niet het land waarvan ik zeg “hier kom
ik ooit terug”.
Daarvoor heeft het land te weinig magie teweeg gebracht bij mij.
Ik zal aan de reis naar Jordanië heel veel mooie
herinneringen overhouden, maar jammer genoeg ook een paar mindere.
Nu wordt het voor mij terug aanpassen aan het “gewone
leven”.
Van licht, zon en warmte naar donkerte, regen en kou.
Een wereld van verschil en in mijn geval niet zo
makkelijk om snel terug gewoon te worden.
Om het Jordanië reisverslag te kunnen lezen klik je: http://geertjordanie.blogspot.be/