In mijn blootje lopen...

Onlangs mocht ik een aantal mails ontvangen van verontruste “blog volgers” met de vraag of het wel goed gaat met mij.

Het is namelijk twee maand geleden dat ik nog eens een blog berichtje  geplaatst heb op mijn blogpagina en blijkbaar missen er een aantal mensen mijn berichtjes.

Ook al kennen zij mij niet persoonlijk, laten ze onrechtstreek blijken dat ze beetje geven om mij.
Geven om mij is natuurlijk flink overdreven maar ik moet wel toegeven dat het mij flatteert.

Zoals jullie misschien weten is er de laatste maanden ontzettend veel gebeurt in mijn leventje.
Ik heb mijn ontslag gegeven bij G4S security en een job aangenomen als conciërge, do it all, met als gevolg dat ik moest verhuizen naar Ieper.

Een hels gedoe, de laatste nachten werken voor G4S, beetje bij beetje verhuizen, nieuwe meubeltjes kopen, inrichten, massa’s nieuwe informatie ontvangen over mijn nieuw werk en deze dan proberen te verwerken.

En dit allemaal in 2 weken.  
En dan nog tussenin proberen wat te slapen …

Ik ben nu ondertussen iets meer dan een maand bezig op mijn nieuwe werkplek, het werk is super afwisselend en er wordt mij veel verantwoordelijkheid toegeschoven.  
In het kasteel en op het domein is er super veel werk te doen en ik zou Geert niet zijn dat ik daar constant mee bezig ben, is het niet tijdens de dag dan is het in mijn hoofd op de momenten dat ik eigenlijk zou moeten ontspannen of slapen, niet zo goed dus …

Maar stilaan lukt het me om wat orde, structuur en organisatie in te bouwen in mijn werkschema en dat schept langzaamaan wat mentale rust en dat is wat ik nodig heb.

Het werk doe ik trouwens heel graag (tot nog toe) .

Wat me nu vooral zorgen baart is het thuisgevoel in mijn nieuw huisje, ik voel me er absoluut (nog) niet thuis.
Ik mis de privacy van het appartementje in Roeselare, het in mijn blootje lopen na een douche …

Nu zit met mijn neus (en de rest …) op mijn werk en dat voelt echt niet zo goed aan.

Ook de afstand tussen Ieper en Brugge, waar mijn familie- en het merendeel van mijn kennissen en de paar vrienden die ik heb wonen is super ver, een kleine 2 uur rijden heen en terug … 

Ik weet het, dat wist ik vooraf … maar ik ben bang dat de afstand bepaalde mensen zal weerhouden om eens een bezoekje te brengen aan mij.
Ik ben graag alleen dat klopt, maar af en toe, net zoals mijn kids dit weekend eens iemand ontvangen vind ik toch wel super leuk.