Wanneer kan een mens zeggen dat hij/zij gelukkig is?
Als je niet gelukkig bent, ben je dan ongelukkig, neen toch?
Misschien zit je er dan ergens tussen…
Wel, ik denk dat ik er ergens tussenin zit met af en toe een moment waarop ik denk, “mmm, nu voel ik mij ontspannen, nu voel ik me gelukkig”.
“Gelukkig zijn” is eerder een momentopname denk ik, of een aaneenschakeling van momentopnames.
Geluk komt meestal niet vanzelf, je moet er voor openstaan, positief zijn.
Soms kan het nuttig zijn om het negatieve te ontwijken, bepaalde mensen, omstandigheden waarbij je je niet goed voelt.
Bij mij heeft het “gelukkig zijn” vooral te maken met ontspannen.
Kan ik mij ontspannen bij iets, bij iemand, dan voel ik mij goed, dan voel ik mij gelukkig.
Ik kan mij best gelukkig voelen bij eenvoudige dingen, ik moet daarvoor niet naar Indië of Nepal te gaan hoor, integendeel.
Al moet ik zeggen dat ik "zeer gelukkig” ben dat ik de mogelijkheid heb om zo’n verre reis te maken.