
Mieltje Pauwels heeft deze week gekozen voor euthanasie.
Hij was ondanks zijn hoge leeftijd (95) een super atleet.
Zo was hij in verschillende atletiekdisciplines (veteranen)
wereldkampioen en ook wereldrecordhouder.
Vroeger kwam ik hem regelmatig tegen op loopwedstrijden, joviaal en altijd klaar voor een praatje.
Mieltje had kanker, dokters wilden hem nog opereren met
een kans op slagen, maar toch koos hij voor euthanasie.
Dinsdag was er nog een afscheidfeest met champagne voor zijn familie en vrienden.
Dinsdag was er nog een afscheidfeest met champagne voor zijn familie en vrienden.
Hij wilde absoluut niet hebben dat mensen verdriet om hem
zouden hebben bij het verlaten van het “aardse bestaan”.
Aan de ene kant vind ik dat zijn beslissing getuigd van
moed en wij moeten daar respect voor hebben.
Iedereen moet het recht hebben om te kunnen beslissen over zijn eigen (lichaam) leven.
Maar aan de andere kant vind ik het een beetje jammer want Mieltje had geen ondragelijke pijnen en was ook niet terminaal …
De dokters gaven hem zelfs een reële kans dat hij na een operatie zou kunnen genezen.
Dus eigenlijk vind ik het een klein beetje zelfmoord in plaats van euthanasie ...
Iedereen moet het recht hebben om te kunnen beslissen over zijn eigen (lichaam) leven.
Maar aan de andere kant vind ik het een beetje jammer want Mieltje had geen ondragelijke pijnen en was ook niet terminaal …
De dokters gaven hem zelfs een reële kans dat hij na een operatie zou kunnen genezen.
Dus eigenlijk vind ik het een klein beetje zelfmoord in plaats van euthanasie ...