Het wordt stilaan tijd dat ik de pen terug opneem.
In het verleden is het mij vaak gelukt om “dingen” van
mij af te schrijven, alhoewel … soms word ik pas echt geconfronteerd met mezelf
door te schrijven.
Mijn leven is voor het ogenblik letterlijk en figuurlijk
een puinhoop …
Letterlijk, omdat er dan toch nog zeer abrupt een einde
gekomen is aan werk en verblijf in Ieper, met andere woorden: ik heb geen
“gouden handdruk” gekregen, integendeel … .
Dit heeft een stevige impact gehad op mij.
Figuurlijk een puinhoop omdat mijn nieuwe thuis in Brugge
momenteel een heuse bouwwerf is.
Ik weet het … verbouwingswerken brengen nu eenmaal heel veel
stof en vuil met zich mee maar wie mij goed kent weet dat ik een afschuw heb
van alles die vies en vuil is.
In afwachting van verblijf ik tijdelijk in een huisje
vlakbij.
Dus van enige structuur en stabiliteit is er momenteel in
mijn leven geen sprake.
Net dat die ik nodig heb om goed te kunnen functioneren.
Maar er zijn dingen om naar uit te kijken en dat stemt me
positief.
Eind deze maand hoop ik dat mijn droomappartementje
helemaal klaar zal zijn en als alles mee zit dan vertrek ik halfweg oktober voor
ruim drie weken naar Zuid Afrika, een verre reis die al langer gepland is.
Daarna ben ik er van overtuigd voldoende (zelf)vertrouwen
en energie getankt te hebben om een hele nieuwe start te (onder)nemen.