Ik ben het mezelf wel verplicht, het schrijven van een positiever blogberichtje.
Als je mijn laatste berichtje leest lijkt het wel dat ik
op de rand van een depressie sta, maar niets is minder waar.
Er hangen af en toe wat donkere wolken boven mijn geest,
maar ik zie nog steeds de zon.
’t Is gewoon op de dagen dat ik de zon minder goed zie
dat ik de nood heb om dit van mij af te schrijven en het in de (virtuele)
wereld te gooien.
Ik moet eerlijk zijn, er is een enorme behoefte om op zo’n
momenten mijn diepste gedachten te delen met iemand waar ik van hou, iemand dat ik helemaal kan vertrouwen.
Stop met zeuren Geert! Wie weet is het liefdesgeluk wel heel dichtbij.
Ik blijf positief!
Stop met zeuren Geert! Wie weet is het liefdesgeluk wel heel dichtbij.
Ik blijf positief!
