Ik woon in een "hellhole" ...

Ooit was ik trots op dit land, Vlaanderen, (België)...

Trots op mijn vrijheid, luidop te kunnen zeggen waarin ik geloofde, waar ik voor sta.
Ooit was ik trots op de vele tradities die Vlaanderen rijk is, fier om Vlaming te zijn.

Het land dat voor mij vroeger een echte thuis was is enkel nog een schim van wat het ooit was.

Voor onze kinderen en kleinkinderen is de toekomst niet rooskleurig maar gitzwart, zo zie ik het momenteel.

In 1969 zong Liesbeth List “Brussel is een bruisende stad”, nu is het een brandende stad.

Ja, voor een keer heeft Trump gelijk, Brussel (België) is een “hellhole”.

Radicaal gedrag gaan wij steeds normaler vinden.
Ik maak het dagelijks mee op straat, Brugge is al lang niet meer wat het geweest is.

Politiek en politie hebben geen grip meer op “bepaalde” bevolkingsgroepen.

Ze maken totaal geen indruk meer op de (vooral) allochtonen die hun toch ongenaakbaar voelen door de straffeloosheid en laksheid.
Erger nog, bepaalde politieke partijen zien hen als kiesvee en gaan gewoon mee in hun "eisen".

Ik ben bang voor de toekomst, bang voor een toekomst waarin we niet meer vrij zijn om te zeggen en te geloven wat we vinden.

Onze (Vlaamse) tradities (zwarte piet, kerst, enz …) verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Vlamingen zijn veel te braaf, wij passen ons aan, ook naar de leefgewoontes en wetten van het land waar we naar toe gaan.

Omgekeerd lijkt dat nogal moeilijk voor “bepaalde” bevolkingsgroepen.

Er moet dringend een mentaliteitswijziging gebeuren, een keiharde, zeer harde radicale aanpak.

Fors investeren in politie, bewaking, leger …. 

Ingrijpend, maar naar mijn mening de enige weg naar een mooie toekomst in deze multicultureel maatschappij, waar ik, voor alle duidelijkheid niets op tegen heb.