Binnenin mijn hoofd, drukte, chaos ...
Ik moet nog dit, ik moet nog dat, the sky is the limit.
Het streven naar perfectie, een overdaad aan prikkels … stress.
De wereld is om zeep, oorlog, moord, de oneerlijkheid, het milieu, de politiek.
Een overdaad aan prikkels, meer chaos, het stopt niet, het stopt nooit …
Mauwie, mijn kat moet nog haar (diabetisch) spuitje krijgen, shit, 1
uur te laat, snel naar huis.
Doe ik het allemaal wel goed? Komt het goed met haar? Onzekerheid.
Mijn hersenen gaan met mij op de loop, er gaan laatjes open waar ik het bestaan niet meer van wist.
Het vreet energie …
Chaos in mijn hoofd, te veel aan emoties, ik duw mensen
weg, ik kan het niet, het lukt mij niet, ik leef (onopvallend) in mijn eigen (aspie) wereldje.
Een werkdag … de kou, de regen … doorwerken is de
opdracht, doelstellingen moeten gehaald worden.
Thuis, 5 onbeantwoorde werkmails … een feedback
wacht … stress.
Tja, ik ben verantwoordelijke, ik stel mij geen vragen
waarom ik dit vrijwillig, onbezoldigd doe.
Deadline halen, maar toch nog eerst snel even sms'en, Facebook, Messenger en Whatapp checken…
De drang om alles goed te doen, voor iedereen goed te zijn, de perfectie, het is zeer vermoeiend en tegelijk stresserend en ergens ook frustrerend.
Ik moet harder schreeuwen, gewoon doorgaan … prikkels
negeren en volhouden … steeds weer, dag in, dag uit …
En dan plots gaat het licht uit, is de energie weg en is het tijd voor een
winterslaap …