In een wereld waar vrede, geweldloosheid, eenheid voor altijd een utopie zal blijven ben ik een puzzelstukje.
Een puzzelstukje die zijn eigen grillige vorm heeft in
zijn eigen beperkte bestaan, los van andere puzzelstukjes.
Een puzzelstukje die streeft om een mooie betekenis aan zichzelf te geven, een
bestaansrecht te ontlenen aan zijn aanwezigheid op deze mooie planeet.
Een puzzelstukje die soms bewust afstand houdt van andere
(negatieve) stukjes.
Een puzzelstuk met een hartje die verlangt naar geluk en
liefde, de blauwe kleur die verwijst naar behoefte aan rust, ruimte en stabiliteit.
“Het leven is een puzzel en ieder mens is een uniek
puzzelstukje!”.