Het is toch een soort ontlading om een lied (in mijn
eentje) hard mee te zingen.
Liedjes die herinneringen naar boven brengen, even het volume
wat harder, verstand op nul.
Vroeger associeerde ik bepaalde songs met verliefdheid en
meisjes … bij elk meisje die ik liefhad horen liedjes, nostalgie noem ik dat …
Nostalgie … ik heb onlangs een stukje nostalgie terug
bovengehaald, neen … geen oud lief vanonder
het “stof” gehaald maar mijn mandoline.
In mijn jeugd heb ik een aantal jaren dit prachtig
klinkende muziekinstrument bespeeld.
Nu ik regelmatig op stap ben met Fluffy is het leuk om
mijn avonden deels te vullen met leuke deuntjes te leren spelen.
Wie weet speel ik over een jaar of zo (balkon) serenades
voor mijn toekomstige Juliet :-)