Ik sloot mijn vorig blogje af met de quote: “Sometimes the best revenge is to smile and move on”.
Het “smile and move on” gedeelte gaat me toch moeilijker dan verwacht …
Ondanks ik toch langzaam uit het dal “in de steek gelaten achterblijvers” klauter blijft het gevoel van onrechtvaardigheid en onbegrip knagen.
De
“waarom” puzzel is ondertussen gemaakt, zij koos voor de makkelijkste (uit)weg,
ik weet ondertussen wel beter (de aard van het beestje …).
Heel
moeilijk om dan de mooie herinneringen te koesteren.
Het
helpt niet met wat foto’s te verwijderen van onze laatste Fluffy uitstappen op Facebook
of de reisblog, de foto’s staan in mijn geheugen gegrift.
Maar het
is stilaan tijd om naar de volgende fase te gaan, de aanvaarding, het
accepteren, dus loslaten…
Het is
heel cliché maar nu houdt het op, geen relaties meer voor mij en dat meen ik!
Ik kan best
gelukkig zijn in mijn eentje, dat heb ik al genoeg bewezen in het verleden.
Iemand
schreef me onlangs:
“Zet
jezelf op de eerste plaats, je mag jezelf niet verliezen in relaties, noch in
vriendschappen.
Beter
een paar goede vrienden dan halfslachtige zaken.
De
kunst is om alleen gelukkig te zijn en omringd te zijn door goede mensen.”
Dat is
dan ook mijn doel.
Ik heb een
eerste stap gezet naar iets nieuw in mijn leven.
Binnenkort
komt Bella Vita in mijn leven … ze is 13 weken oud…
Een
Brits korthaar poes, een lief schatje, nu nog in Dentergem, straks in Brugge.
Zij gaat
mij vergezellen op mijn camper tripjes, wandelingen en zoveel meer.
Echt iets
om naar uit te kijken, nieuwe Fluffy reisjes met een nieuwe (trouwe …)
reisgezel.
