woensdag 19 augustus 2026

Hart open, grenzen vast: is gelukkig zijn is een keuze?

Een nieuwe, waardevolle mijlpaal is bereikt in mijn leven!
Vier maanden na mijn pensionering heb ik helemaal mijn persoonlijk evenwicht gevonden, mijn leven is in balans.

Er is een enorme rust over me heen gekomen.
Pas nu besef ik hoe tijdrovend, intensief en stressvol mijn job was.
Ik ga nu wel af en toe werken als flexi-jobber om ook financieel (deels) de balans te behouden, maar dat doe ik met een heel andere mindset dan vroeger.
Om het flexi-jobben wat te spreiden heb ik mijn Europa/Afrika-reis met mijn campertje uitgesteld tot maart ’27.
De reis heb ik ingekort van vijf- naar drie maanden en beperkt tot Marokko, Portugal en een deel Spanje.

Nu ik met pensioen ben, geniet ik bewuster van alles om me heen, zoals mijn kinderen en kleinkinderen, de natuur, de “kleine dingen”, ik ben meer “down to earth”.
Ik ben heel selectief geworden met tijd en energie.
Nu omring ik me alleen nog met mensen waar ik me goed bij voel en neem afstand van negatieve dingen/mensen.

“Geluk groeit wanneer je het deelt” zegt een quote.
Ergens hoop ik ooit op de “verrijking” van mijn leven met een partner die mij neemt zoals ik ben en NIET voor wat ik heb …
Maar ik ben bang dat ik dan de onafhankelijkheid en harmonie zal verliezen die ik nu heb opgebouwd.
Bovendien denk ik dat ik na mijn vorige “toxische relatie” het moeilijk zal vinden om iemand te kunnen vertrouwen.

Maar er is geen haast, ik koester de balans en rust die ik heb gevonden.
Mijn hart staat open, maar mijn grenzen staan steviger dan ooit.
Ik ben gelukkig met hoe mijn leven nu is samen met Bella mijn avonturenkat.
Alles wat nog komt is een bonus!