Ondanks de (zeer) matige filmkritieken ben ik gisteren gaan kijken naar de film Wall street 2 met o.a. Michael Douglas, een van mijn favoriete acteurs.
De film is eigenlijk een soort “remake/vervolg” van de gelijknamige film uit 1987.
Wall street 2 geeft de inhaligheid weer van roekeloze, hebberige beursspeculanten, kapitalistische bankiers die ervan uitgaan dat de overheid hun wel te hulp zal komen.
De dialogen in de film vond ik heel sterk maar soms niet makkelijk om te volgen.
Ik geef de film de quotering “goed”, al moet ik zeggen dat dit misschien heeft te maken heeft met mijn interesse in het beursgebeuren.