11h, er wordt mij een plaats toegewezen op de beurstand van een oosters land.
De leiding zegt me dat ik de rest van de dag vanop deze plaats een oogje in het zeil moet houden.
Om de 20 meter staat er een bewakingsagent, 8 in totaal, veel oogjes dus …
Zouden de Arabieren bang zijn voor een terroristische aanslag hier in het expo beurs gebouw?
Rond 12h ik krijg een opmerking van de jongste bewakingsagent, hij is amper 20 … ik moet mijn portofoon (Walkie Talkie) in mijn hand houden en niet in mijn zak … Why ? …
13h30, eindelijk lunchpauze, pff wat heb ik last van een pijnlijke rug en voeten van het rechtstaan.
Ik zet me buiten in het zonnetje en eet mijn boterhammen op.
Plots hoor ik een melding via de portofoon (Walkie talkie)…
“Geert Dejaeger, hey Geert Dejaeger is het daar leuk in het zonnetje?”
Ik dacht leuk grapje, ze zien me waarschijnlijk zitten via de bewakingscamera.
Ik zeg door de portofoon “ja hoor heerlijk zonnetje”.
“Hey Geert Dejaeger wat bezielt jou om daar te zitten eten, dat is geen reclame voor onze firma, oe is da meugentlik!”
Verder op een dwingende toon: "als je wilt zitten moet je dat in het bewakerskantoortje doen" …
Ik antwoord (grrrrr) "ok goed, dank voor de info"…
Terug op mijn “staan”plaats zie ik de andere bewakers grinniken, zij hebben natuurlijk alles gehoord via de portofoon.
16h, Ondertussen sta ik 5 uur recht en de pijn aan voeten en vooral rug wordt steeds erger.
17h, Een vriendelijke Arabier (ja deze bestaan) brengt mij een glaasje thee.
Ik lust geen thee maar misschien zitten er wel speciale pijnstillende kruiden in, dus ik drink het op.
18h, Nog 3 uur rechtstaan, dit is niet meer te doen, de thee heeft blijkbaar niet geholpen, integendeel ik heb last van mijn maag ...
19h, De pijn is niet meer te harden, mijn hoofd is leeg.
Ik vind niets meer om over na te denken, alles is al de revue gepasseerd , nu gaat de tijd nog trager.
Om het nog erger te maken krijg ik een opmerking van de verantwoordelijke beveiliging dat ik niet mag leunen tegen de muur. F***!
21h, Het is niet te geloven, ik heb het overleeft, halleluja!
Ik zeg vriendelijk mijn behulpzame collega’s goedendag en rij naar huis waar ik mij neerplof in mijn zetel met de gedachte: morgen nog eens hetzelfde ondergaan. Zzzzzzzzzzzzz