Het lijkt wel dat er twee ‘ikken’ in mijn gedachten zijn .
De ene 'ik' is de goede, de constructieve, de analytische.
Die analyseert een recente gebeurtenis, overweegt de verdere mogelijkheden, lost twijfels op en doet mij hoopvol kijken naar een mooie (liefdevolle) toekomst.
De andere 'ik' is de slechte, de destructieve.
Die hoort en probeert de goede ‘ik’ te begrijpen maar het lukt hem niet.
De slechte ‘ik’ probeert bijna alles in het negatieve te trekken, het is ook die ‘ik’ die niet moedig genoeg is om de gedachten van de goede ‘ik’ uit te voeren …
Af en toe lijk ik wel heen en weer gesleurd te worden.
De ene moment- heeft de goede ‘ik’ de bovenhand, de andere de slechte.
De ene moment durf ik de hele wereld aan, een uur later twijfel ik aan bepaalde dingen.
Kijk ik wil vooruitgaan met mijn leven, NU.
Het moet nu maar eens gedaan zijn met het ter plaatse blijven trappelen.
Go go go, Geertje!