Sommige mensen zeggen dat gelukkig- of ongelukkig zijn een eigengemaakte keuze is…
Daar ben ik niet mee akkoord.
Soms heb ik het gevoel dat ik voor het ongeluk geboren ben.
Misschien denken jullie nu dat ik een doemdenker ben?
Ik probeer me positief in te stellen maar telkens gebeurt er wel iets.
Hoe kan je dan positief blijven in het leven?
Op relationeel vlak loopt het allesbehalve op wieltjes, ik heb wel enkele vrienden en ik ben hen daar heel dankbaar voor.
Maar ik mis de ware liefde. Ik zit overvol van liefde die ik wil delen, die ik wil geven aan die ene “special one”.
Pff, eigenlijk sta ik volledig stil, mijn leven wil maar niet verder gaan zoals ik graag zou willen.
Ik wil gelukkiger zijn, liefst met iemand die ik kan vertrouwen, iemand die mij liefde geeft.
Waarom is dit in Godsnaam toch allemaal zo moeilijk???
Ik ben er mij van bewust dat de “special one” niet zomaar gaat aanbellen bij mij thuis.
Aangezien ik niet van plan ben om de cafés, dancings en andere drank- dansgelegenheden af te schuimen zal ik moeten andere wegen “bewandelen”.
Misschien lijkt de “digitale snelweg” wel wat.
Een snelle blik op internet leert mij dat er heel wat mogelijkheden zijn, op het eerste gezicht allemaal gratis, maar als je verder kijkt kom je geen stap verder zonder te betalen.
Ga ik voor betaalde liefde?...