Waar is de lente? Waar is de zon?
Wie weet nog wanneer alles begon?
Zolang geleden.
Een aai en een zoen,
Het is allemaal zo lang geleden, 't was toen.
Wie zei ook weer dat ik het allemaal wel aankon?
’t Leven is soms hard en zonder pardon.
Nu zoveel jaren later vraag ik mezelf af
hoe moet het nu verder?
Misschien is het beter single te blijven
in plaats van mijn leven steeds te herschrijven.
Me, myself and i, een mens veranderd niet in een
handomdraai…
Dus vanaf nu geen vrouwen meer op de revue, tedju!
Of … of wie weet misschien bestaan er nog mirakels
op deze planeet...