De morgenstond heeft goud in de mond zeggen ze … wel ik moet zeggen dat dit niet altijd bij mij het geval is.
Soms wordt bij mij het ontwaken meteen gevolgd door een zwaar rotsblok, een gevoel alsof ik al de problemen van heel de wereld op mijn schouders moet dragen, een verschrikkelijk gevoel …
Ook als mijn dag vol zit met bijvoorbeeld leuke uitstapjes, het voelt bij het ontwaken aan als een ware nachtmerrie.
Begrijp me niet verkeerd hé, ik verander ’s morgens niet in een iedereen uitkafferend psychopaat hoor.
Ik heb gewoon wat tijd nodig, rust en kalmte om me heen om tot stilletjes aan tot mezelf te komen.
Een uurtje verder ziet de dag en de wereld er al veel rooskleuriger uit en ik merk dan stilletjes aan een licht gevoel van verheugen op wat komen gaat die dag…
Hoera een nieuwe, fantastische dag voor de boeg!