Wie van mijn leeftijdsgenoten herinnert zich nog de “Joepie”, een jongerenweekblad die trouwens nog altijd bestaat.
In dat weekblad stond er een rubriek “ik zoek een
penvriend(in)”.
Een zoekrubriek voor jongeren die graag wilden corresponderen via handgeschreven
brieven, eigenlijk de verre voorloper van chatten.
Ik besloot de stap te wagen en stuurde een foto van mij samen
met een briefje naar de redactie.
Veel meer dan “ik
ben 13 jaar en zoek een penvriendin, mijn hobby’s zijn voetbal en muziek ”
zal er niet in gestaan hebben … :-)
1 ding had ik vooraf met mezelf afgesproken, ik schrijf
met 1 iemand en degene van wie ik eerst een brief krijg, dat meisje wordt mijn
penvriendin.
Knap of minder knap, de 1e wordt mijn penvriendin!
Knap of minder knap, de 1e wordt mijn penvriendin!
En zo geschiede het ondanks de vele brieven.
Nicole, 13 jaar uit Beek (bij Maastricht) zag het wel
zitten om met Geert uit Brugge te corresponderen.
In de enveloppe zat er een foto van een meisje met lang
blond krullend haar en op haar neus stond er een reuze grote bril.
Ze had een grappig rood/wit majorette kostuum aan, “dansmarieke”
noemen ze dat in Nederland.
We hebben een 3- tal jaar zeer intens naar elkaar geschreven.
Geduldig wachten tot er een brief kwam met een Nederlandse postzegel, wat was dat telkens spannend!
Geduldig wachten tot er een brief kwam met een Nederlandse postzegel, wat was dat telkens spannend!
Ik weet precies nog hoe er een einde gekomen is aan ons schrijven
… ik was volop aan het puberen en vroeg haar om mij een “wat” blotere foto te
sturen …
Nu bijna 38! jaar later zijn we Facebook vrienden
geworden!
Nicole is nu een goed uitziende, gelukkig getrouwde vrouw
met 2 dochters.
Toch fijn om elkaar na al die jaren opnieuw een klein
beetje te leren kennen.
