Ik heb het goed, ja ik mag best tevreden zijn in (met) mijn miniwereldje.
Tevreden zijn is ook een keuze hé.
Eigenlijk is het veel gemakkelijker om ontevreden te
zijn, want er valt altijd wel wat te klagen.
Maar ik doe het toch even, heel eventjes maar, het is
mijn blog, toch?
“Ben ik momenteel gelukkig?”
Ik zou op deze vraag zo graag, zonder enige vorm van
aarzeling, JA antwoorden maar dit
kan ik gewoon niet op dit moment.
Eigenlijk voel ik me als een klavertje drie, niet
volledig, incompleet … ik mis dat ene blaadje die mij een klavertje vier-,
helemaal gelukkig maakt.
Ik heb "An irresistible desire to be irresistibly
desired", ik mis iemand naast mij, een soulmate, verliefdheid, romantiek,
iemand die van mij houdt.
Ik heb het gevoel dat ik maar in die wachtkamer blijf zitten
en dat die deur beetje bij beetje dicht gaat.
En dit ondermijnt mijn zelfvertrouwen keer op keer …