“You wanna fly, you got to give up the shit that weighs you down.”

Toen ik deze middag op mijn terrasje in gedachten verzonken aan het genieten was van de misschien wel laatste warme zonnestralen werd ik opgeschrikt door een schel trompetterend geluid vanuit de lucht.

Laag overvliegend, een 16-tal Kraanvogels in de gekende V-vorm op weg naar het zuiden.

Je ziet/hoort ze niet zo vaak in de omgeving van Brugge en het deed mij wel iets, meer nog het maakte mij ietsje emotioneel.

Einde van de zomer, de winter in aantocht….

Ik ben een zomer mens, ik hou niet van de koude, natte winter.

Het heeft deels te maken met mijn werk, dag in, dag uit buiten, keer op keer geconfronteerd worden met kwade blikken, verzuurde mensen en de steeds toenemende agressie naar ons parkeerwachters toe.

Tja … wie krijgt er nu graag een boete van € 30 …

Bovendien is het momenteel chaos op het werk, voor een perfectionist zoals mezelf is dat keer op keer balen.

Verder blijft het wachten op de aanvulling van dat klavertje 3 (zie vorig blogje), maar het heeft ook geen zin om daar steeds weer over te schrijven (lees klagen).
Sommige single dames verwachten nu eenmaal “de perfectie”…  ik wens hen alle succes in hun zoektocht …

Brengt mij terug bij de kraanvogels op weg naar “warme oorden”.

Ik overweeg om volgend jaar terug een verre lange reis te maken, Vietnam, Cambodja of misschien iets totaal anders.

Als single een vakantie heel alleen thuis doorbrengen is echt niets voor mij.

“You wanna fly, you got to give up the shit that weighs you down.”
Fly Geertje, Fly!