De mens is een vreemd beestje, een complex weefsel van eigenschappen, karakter …
Ik ben nu
bijna 55 jaar, heel wat mensen ontmoet, heel wat mensenkennis opgedaan en toch
sta ik soms versteld van de complexiteit van bepaalde mensen.
Hersenkronkels
op “rijpere” leeftijd las ik ooit ergens …
People can be so cold, they'll hurt you, and desert you.
And take your soul if you let them, oh yeah, don't you let 'em … (C. King -You’ve got a friend).
And take your soul if you let them, oh yeah, don't you let 'em … (C. King -You’ve got a friend).
Neen! Van
mijn ziel, mijn eigenheid blijven ze af, ik ben wie ik ben!
Ik besef
meer dan ooit dat mijn toekomst ligt bij mezelf … met mezelf … voor mezelf!
Voor de curieuzeneuzen,
neen, ik heb geen lief gehad, ik ben nog altijd single, het is gewoon een
vaststelling.
Wat ook
een vaststelling is dat mijn promotie op het werk niet doorgaat.
Dit moest ik uitgerekend op de cursus postoverste in Brussel vernemen …
Het was (is) toch even slikken, al die inspanningen voor niets.
Dit moest ik uitgerekend op de cursus postoverste in Brussel vernemen …
Het was (is) toch even slikken, al die inspanningen voor niets.
De mutatie van mijn baas gaat (voorlopig?) niet door … hij blijft dus gezellig tegen zijn goesting bij ons werken.
Ik blijf de
meetings van stad Brugge opvolgen en mag de werkplanning opmaken, zo heb ik de “vrijheid” om Fluffy dagen in te plannen, een magere
troost, een zeer bittere nasmaak blijft …