En toen was er Covid-19 (1).

Ik heb echt geen idee waar dit virusverhaal naartoe gaat, ik heb geen antwoorden.

Onze vijand is “under cover”, hij infiltreert, besluipt onzichtbaar zijn doelwit.

Is hij het? Iemand die hoest of niest, het aanraken van een deurklink, een winkelkarretje, de knop van de lift.  

De mens vecht tegen een onzichtbare vijand.

Het is onmogelijk te voorspellen wie ziek wordt, hoe ziek je wordt, wie er dood aan gaat…
Ja er is angst, is het ongezonde angst of realistisch bewustzijn?

Gaat ons leven drastisch veranderen?

Een straf van de natuur?  Een chemische oorlog?
Veel vragen, niemand weet het…

Wij die dachten dat we onoverwinnelijk waren … toen kwam Covid-19 …

Nu zitten we met de gebakken peren …