- Over hoe goed het gaat met
mijn kinderen- kleinkinderen, dit
maakt me een gelukkig gezegend mens.
- Over mijn “lopende
verslaving”, hoe slecht het voelt als ik mijn loopschoenen niet
regelmatig kan aantrekken.
- Over de aanhoudende problemen
met mijn rechter knie, de talloze bezoekjes bij de dokter, de pijnlijke spuitjes.
- Over mijn werk, waar ik
sinds augustus teamleader ben van een groep van een 14- tal mensen.
Over de druk van de verschillende werkgevers waaronder stad Brugge.
Anderhalve maand voor het beëindigen van het contract weet ik nog altijd niet of mijn “parkeerwachter carrière” definitief ophoudt op 15 februari 2021.
- Over de zoveelste
teleurstelling op vriendschappelijk gebied.
Hoe egoïstisch bepaalde mensen met mij omgaan, misbruik maken van mijn vriendschap. - Over “a
missing piece is still a part of the puzzle” in 2020.
- Over hoe ik vrede heb gesloten
met #autism aspie#, het hoort nu eenmaal bij mij en mensen moeten dit
respecteren.
- Over hoe
we onze aardbol naar de kloten helpen, hoezeer me dit beangstigt en
tezelfdertijd hoe lustig ik eraan meedoe om mijn comfortabel leventje in stand
te houden.
- Over de opmerkingen van mensen
op de sociale media: sommige mensen hebben echt wel een groot gebrek aan
inlevingsvermogen en beseffen niet half hoe goed ze het hebben.
- Over hoe ik het ideaalbeeld van een multiculturele samenleving heb moeten bijstellen.
· 2 2020 is
voorbij, tijd om uit te kijken naar nieuwe “dingen”.
Uit te kijken naar mooie dagen, nieuwe verhalen te maken en proberen “groots”
te zijn in kleine dingen.
Ik wens iedereen een positief en liefdevol 2021 toe!
Koester de mensen die jouw graag zien en bewaar net zoals ik de mooie herinneringen in je hart 💗.