De tijd pakt mij in snelheid, mijn antennes draaien op volle toeren.
Dag en nacht werken ze, alsof er op elke moment een marsmannetje uit het melkwegstelsel kan landen op het dak van mijn appartementje.
Terwijl de essentie van mijn leven rust zou moeten zijn, is het nu andersom.
De kogel is door de kerk, ik blijf aan het werk als teamleader
van de parkeerwachters Brugge.
Bij een andere firma weliswaar, vijf van
mijn collega’s verhuizen mee, daarnaast komen er maar liefst twaalf nieuwe
(Trigion) collega’s bij.
Een nieuw depot, nieuwe (eigenwijze) bazen, nieuwe collega’s, een nieuwe
werkwijze, het is een uitdaging maar ook een flinke deuk in die stabiliteit die
ik nodig heb om goed te kunnen functioneren.
Heel veel nieuwe dingen, heel veel prikkels om te
verwerken.
Ik doe er alles aan om die “piekermachine” niet in gang
te zetten, Rome is niet op een dag gebouwd zegt het spreekwoord.
"Maar ze legden wel elk dag nieuwe stenen en bleven dit
herhalen tot het er stond" zegt mijn hersenmassa mij dan … .
Er zijn momenteel geen ontsnappingsroutes, maar de gedachte dat Fluffy altijd klaar staat voor mij, de lente in aantocht is maakt me hoopvol naar de toekomst toe.