Ik ben een perfectionistisch bijterke, half februari ben
ik vol onzekerheid gestart aan een project zonder enige zinnige voorbereiding.
Werken voor een nieuw bedrijf, teamleader van nieuwe
collega’s waar ik meer tegenwerking dan medewerking moest ervaren.
Een overgangscoördinator die al na enkele dagen zijn kat
stuurde.
De start was op zijn minst gezegd chaotisch.
Na enkele weken heb ik eventjes gedacht “een ontsnappingsroute” te nemen, het me welbekende burn-out spook loerde om de hoek.
Maar ik heb doorgezet om te staan waar ik nu sta, nu bijna 4 maand later staat
er in Brugge een degelijke organisatie op poten.
Ik word geaccepteerd/gerespecteerd door 24 teamleden en last
but not least appreciatie van een leiding in Antwerpen die 4 maand geleden zo goed als geen
vertrouwen had in mij.
Oeps, dit klinkt nu wel allemaal heel zelfingenomen, maar
voor die ene keer mag het toch?
De afgelopen periode heeft me sterker gemaakt, rustiger, veerkrachtiger!
Nu is het tijd om mij terug open te stellen voor
andere “dingen”, er op uit te trekken met Fluffy, leuke dingen doen, echt terug
genieten van het leven.
Als er iets goed voelt, dan ga ik die richting wel uit.
"Happiness is a choice that requires effort at times".