Nog 3 maand en het is eindelijk zo ver, mijn pensioen!
Nu nog even volhouden en “later” kan beginnen.
“Later” … het begin van iets nieuw.
Starten met een lege rugzak en deze geleidelijk vullen met mooie herinneringen.
Zo goed als alles is ondertussen geregeld voor mijn
pensioenfeestje samen met mijn familie, ik kijk er naar uit!
Ook ben ik volop bezig met de voorbereiding van mijn “pensioenreis”, half
september vertrek ik voor een kleine 6 maand naar het zuiden.
Marokko zou een van de hoogtepunten moeten worden, ik zal er ongeveer 2 maanden
verblijven.
Ik hoop met Fluffy tot aan de Westelijke Sahara te kunnen rijden.
Een avontuur om naar uit te kijken!
Ergens vind ik het jammer dat ik deze reis niet kan
delen met iemand.
Ik denk dat ik een (relatie)trauma heb opgelopen na de relatie met V.
Door de leugens en bedrog is mijn vermogen om iemand te vertrouwen zo goed als
weggeveegd.
Ze kreeg het nog voor elkaar om tot anderhalf jaar na
de breuk mij te manipuleren met berichten en foto’s over hoe goed ze het
momenteel heeft met haar “lover”.
Narcisme ten top …
Ondertussen heb ik haar geblokkeerd op alle fronten.
Het is nu aan mij om die “rugzak” volledig leeg te maken.
Gelukkig is er Bella, mijn reisgezel, mijn steun en
toeverlaat.
Soms denk ik als zij naar mij kijkt ze mijn emoties aanvoelt.
Bella is geen knuffelbeest maar gewoon door haar aanwezigheid, het uitstralen
van rust is ze onmisbaar geworden.
"What greater gift than the love of a cat".
Ook al is het pas in september, de vakantie voorpret is nu officieel begonnen!
Let’s get away from it all!
