Een tijdje geleden kreeg ik de opmerking van iemand die af en toe mijn blog leest, dat ik in de werkelijkheid anders over kom …
Aanvankelijk was ik een beetje verbaast over die opmerking maar als ik er eens goed over nadenk kan ik dit toch een beetje begrijpen.
Iemand die mij nog nooit ontmoet heeft en mijn blog gelezen heeft vormt een bepaald beeld van mij in haar/zijn hoofd.
Bij een ontmoeting verwacht zij/hij dan dat ik met dat beeld overeenkom en dit kan bij sommige personen misschien tegenvallen.
En toch is mijn blog een weerspiegeling van Geertje.
Mijn gedachten, mijn mening, mijn gevoelens over bepaalde dingen!
De onderwerpen waarover ik schrijf zijn gewoon dingen die opduiken in mijn hoofd.
Ik pen alles wat ik denk neer op kladpapier en daarna wordt er gesleuteld aan de tekst tot deze voldoet voor mij en dat kan wel een tijdje duren. Meerdere dagen soms.
In een gesprek “moet” alles spontaan komen.
Bij iemand die je niet echt kent moet die spontaniteit groeien bij mij.
Het is ook een kwestie van “het op mijn gemak voelen” bij iemand, dat heeft zijn tijd nodig … alléé dan toch bij Geert.